Wyłamująca się z konwencji biograficzna opowieść o dramacie "bojowej dziennikarki lewicowej" Ulrike Meinhof ułatwia nam zrozumienie losów RAF-u.

Kryzys polskiej lewicy jest faktem. Od wyborów parlamentarnych z 2005 roku główny konflikt polityczny w Polsce rozgrywa się między dwiema partiami prawicowymi: Prawem i Sprawiedliwością i Platformą Obywatelską. Zmajoryzowały one scenę polityczną i zdominowały dyskurs medialny, sprawnie regulując obieg treści i problemów w nim się pojawiających. Instytucjonalna lewica o jeszcze jako takiej skali relewancji (SLD, SDPL, Unia Pracy) jest wobec tak ustrukturyzowanej debaty politycznej w Polsce wyraźnie bezradna.

Truizmem będzie stwierdzenie, wskazujące na istnienie struktur współczesnego społeczeństwa informacyjnego. Zupełnie niebanalne jest jednak dzieło, wychodzące spod pióra socjologa, który niemal dwadzieścia lat swojego życia poświęcił badaniom rzeczywistości sieci.

"Liberalizm jest doktryną skierowaną wyłącznie na zachowanie ludzi w tym świecie. W ostatecznym rozrachunku nie ma on na uwadze nic innego, jak polepszenie ich zewnętrznego, materialnego dobrobytu; nie zajmuje się on bezpośredni ich wewnętrznymi, duchowymi i metafizycznymi potrzebami”.

Proces odbudowywania samorządu terytorialnego w Polsce stał się jednym z tych elementów reformy ustrojowej kraju po roku 1989, który ukształtował demokratyczne państwo polskie. Często w analizach dotyczących przemian ustrojowych owego okresu reforma samorządu jest marginalizowana. Należy jednak pamiętać, że obok tzw. „planu Balcerowicza” to właśnie restytucja samorządu terytorialnego w Polsce była kompleksowym projektem, przygotowanym znacznie wcześniej przez znawców omawianej dziedziny.

Podejmując próbę zarysowania podstawowych zagadnień jakie przedstawia „Gomorra”, należałoby na wstępie zadać pytanie o znaczenie tej książki dla politologa. Czy politolog znajdzie coś interesującego w dziennikarskiej relacji o świecie neapolitańskiej mafii? Z pewnością tak, ponieważ sięgając po książkę Roberta Saviano należy uświadomić sobie, że podróż po imperium kamorry będzie w istocie eksploracją struktur władzy. Jest to bowiem, wprawdzie nie pozbawione subiektywizmu i indywidualnej ekspresji dziennikarza, empiryczne studium władzy.

Amerykanie, jak przystało na naród o stosunkowo niedługiej historii, celebrują swe polityczne rytuały w znacznie większym stopniu, niż wiele bardziej historycznych, europejskich społeczeństw. Show jakim są wybory prezydenta USA elektryzuje ludzi na całym globie, pozostając wdzięcznym przedmiotem badań politologicznych i socjologicznych. Analizy amerykańskich elekcji z perspektywy komunikacji medialnej podjął się dr Tomasz Płudowski z Collegium Civitas.

Dla wszystkich, którzy zastanawiają się, o co Sławomirowi Sierakowskiemu i "Krytyce Politycznej" tak naprawdę chodzi - czy zamierzają za kilka lat przekształcić się w nową formację lewicową, czy może raczej poprzestaną na budowaniu towarzysko-ideologicznego środowiska - mam dobrą wiadomość. Książka, w której znajdziemy odpowiedź na te i inne pytania już się ukazała. Mówiąc precyzyjnie, ukazała się ona w roku... 1985.

"Istaniały zawsze dwie filozofie polityczne. Filozofia wolności i filizofia siły"- stwierdza David Boaz, wicedyrektor Instytutu Katona w Waszyngtonie i autor książki "Libertarianizm", stanowiącej przewodnik po libertariańskiej filozofii, pokazujący jej źródła, korzenie i historyczny kontekst, odnosząc się jednocześnie do problemów teraźniejszości. Boaz wieszczy, że w obliczu rosnącej niechęci do nadmiernego ingerowania państwa w życie obywateli "filozofia wolności" stanie się receptą na społeczne problemy.

W 1938 roku Adolf Hitler był u szczytu władzy. Drżący na myśl o kolejnej paneuropejskiej wojnie zachodni politycy czynili bezskuteczne wysiłki, aby zapobiec – jak się okazało, nieuniknionemu – starciu. Cóż robi wtedy Carl Schmitt? Otóż w Towarzystwie Filozoficznym w Lipsku wygłasza dwa wykłady, które miały stać się podstawą pracy o prawdziwie barokowym tytule: "Lewiatan w teorii państwa Thomasa Hobbesa: Sens i niepowodzenie politycznego symbolu".